Konkurs główny - oceny naszych dziennikarzy

Marta Apanowicz

Marta Apanowicz

Dyrektor Działu Sprzedaży

Artur Kornacki

Artur Kornacki

Kierownik Działu Multimedia

Alicja Olkowska

Alicja Olkowska

Kierownik działu Kultura, Rozrywka i Deluxe

Łukasz Rudziński

Łukasz Rudziński

Dziennikarz

Tomasz Zacharczuk

Tomasz Zacharczuk

Dziennikarz

Jarosław Kowal

Jarosław Kowal

Dziennikarz muzyczny

Średnia
- - - - - - -
Autsajder Oceny redaktorów

Ocena czytelników   5.6

- -
3
ocena: 3

Ciężki temat i wysoka poprzeczka: filmów o stanie wojennym i latach 80. było już wiele. „Autsajderowi” do tych wybitnych daleko, choć warto warto docenić wiarygodne odwzorowanie tamtych realiów (plus za muzykę!). Irytuje za to główny bohater, zwłaszcza przed przemianą. Obejrzeć można , ale chyba tylko raz.

4
ocena: 4

To film, który dostałby ode mnie wyższą ocenę, gdyby zakończono go kwadrans szybciej. Ciekawie przedstawiono realia PRL-u w czasach stanu wojennego. Ciekawie też realia więzienie, ale już tutaj twórcy nie bardzo wiedzą co konkretnie chcą pokazać. Cieniem kładzie się niestety słaby scenariusz. Brak puenty osłabia wymowę tego całkiem niezłego, porządnie zrealizowanego filmu.

4
ocena: 4

Podobnych wątków z podobnym historycznym tłem można znaleźć na pęczki w starszych i dużo lepszych filmach. Ten jest co najwyżej przeciętny. Zarówno pod kątem fabularnym, jak i technicznym. Historia bardzo szybko wytraca impet i zupełnie nie zaskakuje. Spodziewany punkt kulminacyjny zagubił się w słabym scenariuszu. Film, o którym bardzo szybko można zapomnieć.

3
ocena: 3

Nie ma tu niczego, czego nie widzielibyśmy już w "Przesłuchaniu" albo w "Symetrii"... ale w znacznie gorszym wydaniu. Przewidywalna, przynajmniej o dwadzieścia minut za długa historia pełna klisz i banałów, a w dodatku uchwycona w chaotycznych zdjęciach.

3.5
Dziura w głowie Oceny redaktorów

Ocena czytelników   3.9

3
ocena: 3

Bardzo długie 88 minut. Doczekałam do końca filmu tylko ze względu na obiecane zaskakujące zakończenie. I fakt było, tylko nie wiem po co? Sandrę Korzeniak występującą w "Dziurze w głowie" z chęcią zobaczę jednak w przyszłości w innym filmie.

- -
3
ocena: 3

Problemem tego filmu jest przede wszystkim fakt, że zamiast do nurtu Inne Spojrzenie trafił on do Nurtu Głównego, a jest filmem odrębnym zarówno na poziomie (miałkiego do bólu) scenariusza, jak i samej konstrukcji scen i wydłużanych do granic możliwości planów. Filmu nie ratuje przeciętny Bartłomiej Topa, ani Sandra Korzeniak. Jedynie Andrzej Szeremeta gra ciekawą postać autsajdera, ale to o wiele za mało, by uznać debiut Piotra Subbotko w pełnym metrażu chociaż za przeciętny.

3
ocena: 3

Kameralna opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości i rozliczaniu bolesnej przeszłości rozczarowuje niemal na każdej płaszczyźnie. Rozwijaniu słabo nakreślonych wątków nie sprzyja nużące tempo i nierówna gra aktorska. Kosztem ekranowego realizmu ucierpiał cały zamysł artystyczny. W ślad za głównym bohaterem pozostaje jedynie wyszeptać "rozpacz, rozpacz".

- 3.0
- - - - - - -
Fuga Oceny redaktorów

Ocena czytelników   5.7

- -
4
ocena: 4

Pomysł na scenariusz świetny, ale efekt końcowy pozostawia niedosyt. Brawo za znalezienie uzdolnionego dziecka - dawno nie widziałam tak swobodnie grającego małego aktora. Niestety, historia mało przekonująca - nie wierzę, że rodzina - nawet ta, z którą wychodzi się tylko na zdjęciu, tak chłodno wita zaginioną bohaterkę. Brakuje mi tu też obecności terapeuty i lekarza, którzy powinni na początku powrotu do „dawnego życia” po utracie pamięci, prowadzić Alicję dosłownie za rękę.

7
ocena: 7

Dobry dramat psychologiczny, przybliżający zjawisko fugi dysocjacyjnej dzięki bardzo dobrej roli Gabrieli Muskały, która oprócz głównej roli w filmie Agnieszki Smoczyńskiej, jest też autorką scenariusza. Dobrze partneruje jej Łukasz Simlat, grający wyrozumiałego, pokaleczonego przez dziwne zachowanie żony męża i ojca. Dojrzałe studium przypadku, z doskonałą muzyką Filipa Míška.

7
ocena: 7

Intrygujący i niezwykle angażujący film."Fuga" wyrasta na jedną z lepszych propozycji konkursu głównego. Fabuła zmusza do myślenia i rozpracowania głównych bohaterów. A w tych świetnie wcielają się Gabriela Muskała i Łukasz Simlat. Świetne zdjęcia, podbijająca klimat oniryzmu muzyka i uniwersalna opowieść o tym, jak często społeczne role, w które się wcielamy, zmuszają nas do ucieczki i wewnętrznego dyskomfortu. Lynch niekoniecznie, von Trier tym bardziej, po prostu Smoczyńska w dobrej formie.

6
ocena: 6

U podstaw fabuły leży schemat do znudzenia powielany przez filmowców na całym świecie - ktoś ukrywa przed kimś prawdę "dla jego dobra", choć tak naprawdę po to, aby film mógł trwać, bo przecież wystarczyłoby przeprowadzić szczerą rozmowę już na samym początku, a "Fuga" skończyłaby się po kwadransie. Na szczęście historia to tylko jeden ze składników filmu. Świetna rola Gabrieli Muskały i stawiane przez nią pytania o tożsamość (jest autorką scenariusza) sprawiają, że seans staje się ciekawszy.

6.0
Jak pies z kotem Oceny redaktorów

Ocena czytelników   5.3

- - - -
7
ocena: 7

Świetnie poprowadzona opowieść pełna uśmiechu i bólu,radości i wzruszeń. Janusz Kondratiuk bez zbędnego patosu w prosty, ale wyrazisty sposób upamiętnił w filmie trudną,niejednoznaczną braterską miłość. Olgierd Łukaszewicz i Aleksandra Konieczna będą w gronie faworytów do nagród indywidualnych. Duże szanse na nagrodę publiczności. Film, który bez zarzutu sprawdza się zarówno na festiwalu, jak i w kinowej dystrybucji. Wypadł chyba lepiej niż można było się spodziewać.

6
ocena: 6

Komu jest trudniej? Choremu, który traci kontakt z rzeczywistością i z rzadka uświadamia sobie, w jak fatalnym znalazł się położeniu czy rodzinie, która musi przejąć opiekę nad nim? To nie jest pytanie, którego wcześniej w kinie nie zadawano (chociażby "W końcu czyje to życie?" z 1981 roku), ale Kondratiuk potrafi postawić je tak, żeby odpowiedź z niezłym skutkiem balansowała na cienkiej granicy między dramatem a komedią.

6.5
Juliusz Oceny redaktorów

Komedia z perspektywą. Recenzja filmu "Juliusz" (recenzja)

Tytułowy bohater to uporządkowany nauczyciel plastyki, którego głównym problemem w życiu jest ojciec – nieustająco imprezujący artysta-malarz. Kiedy senior przeżyje drugi zawał serca, a mimo to odmówi zmiany stylu życia, Juliusz będzie musiał znaleźć sposób na to, by wpłynąć na jego zachowanie. Lekarstwem na bolączki bohatera wydawać się będzie przypadkowo poznana, beztroska lekarz weterynarii – Dorota. Okaże się jednak, że prawdziwe problemy dopiero nadchodzą. więcej»

Ocena czytelników   5.7

6
ocena: 6

Warto obejrzeć w oderwaniu od myślenia, że to film festiwalowy i musi spełniać w związku z tym jakieś założenia. Wartka akcja, dobra gra aktorska, można się pośmiać. Konieczny przerywnik wśród festiwalowych filmów, które w większości przedstawiają poważne bądź smutne historie.

-
5
ocena: 5

Trochę wzruszeń, trochę śmiechu, kilka uniwersalnych prawd. Całkiem przyjemny film, choć wolałabym, aby nie był taki "pomiędzy": ni to komedia, ni to dramat. Skłaniam się ku temu pierwszemu.

6
ocena: 6

Zgrabna, zabawna komedia. Niezły scenariusz, kilka bardzo śmiesznych scen, dobre role Wojciecha Mecwaldowskiego i Anny Smołowik. Odrobina oddechu wobec trudnych tematów większości filmów Nurtu Głównego.

6
ocena: 6

Komedia, która potrafi i szczerze rozśmieszyć, i porządnie zirytować. Soczyste, wyostrzone dowcipy wymieszane są z trywialnym nieraz humorem niskich lotów. Fabularnie opowieść wręcz tragicznie rozjeżdża się w drugiej części filmu. Niedociągnięcia reżysera-debiutanta na szczęście tuszują charyzmatyczni aktorzy. Kilka scen i dialogów żywcem wyciągniętych z udanego stand-upu, reszta nieświeża jak powtórki kabaretowych skeczy. Film skrojony pod szeroką publiczność, niekoniecznie festiwalową.

3
ocena: 3

Polski kabaret w wersji pełnometrażowej. Kompilacja skeczy spięta pretekstową fabułą, a do tego humor oparty niemal wyłącznie o wulgaryzmy i skojarzenia z seksem.

5.2
Kamerdyner Oceny redaktorów

"Kamerdyner" otworzył Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (recenzja)

Mateusz Krol, kaszubski chłopiec, po śmierci matki zostaje przygarnięty przez pruską arystokratkę Gerdę von Krauss. Dorasta w pałacu. Rówieśniczką Mateusza jest córka von Kraussów Marita. Między młodymi rodzi się miłość. Ojcem chrzestnym chłopca jest kaszubski patriota Bazyli Miotke, który podczas konferencji pokojowej w Wersalu walczy o miejsce Kaszub na mapie Polski, a potem buduje symbol jej gospodarczego sukcesu: Gdynię. Traktat wersalski, który daje Polsce niepodległość, sprawia, że von Kraussowie tracą majątek i wpływy. Wszyscy bohaterowie czują, że świat, który znali, wkrótce diametralnie się zmieni. Wśród żyjących obok siebie Kaszubów, Polaków i Niemców narasta niechęć i nienawiść. Wybucha II wojna światowa. W Lasach Piaśnickich naziści dokonują mordu na ludności cywilnej – pierwszego ludobójstwa tej wojny. więcej»

Ocena czytelników   7.4

5
ocena: 5

Warsztatowo świetny, bardzo dobrze zagrany aktorsko (wsród doskonałej plejady gwiazd warto zwrócić uwagę na drugoplanową rolę Diany Zamojskiej), ale... sama historia przewidywalna, nawet wątek miłosny nie zaskakuje.... dłuży się.

-
6
ocena: 6

Doceniam rozmach, stroje, grę aktorską i poruszenie trudnego tematu historycznego. Całość jednak nuży i nie porywa. Ciężko uwierzyć w miłość Marity i Matiego. Film zdecydowanie za długi, poszatkowany, niespójny. Szkoda, bo zapowiadało się wielkie kino. Opowieść z potencjałem, który w pełni oddałby serial. Ciekawe, czy "zwykły" pokaz "Kamerdynera" byłby tak samo długo oklaskiwany jak podczas gali otwarcia...

-
7
ocena: 7

Epicka kaszubska saga nakręcona z rozmachem i niezwykłą dbałością o historyczny kontekst. Filmowy hołd Bajona dla nieco pomijanego w kontekście wojennych dramatów regionu Polski. Nieco słabiej prezentuje się jedynie zbyt nonszalancko poprowadzony wątek miłosny. Żyjąc w tej części Polski nie można tego filmu nie zobaczyć. Wyborny Janusz Gajos. Doskonały Adam Woronowicz. Tak trzeba kręcić filmy historyczne.

- 6.0
Kler Oceny redaktorów

Ocena czytelników   7.0

10
ocena: 10

- - -
8
ocena: 8

Bezkompromisowy, nadto czytelny i sugestywny. Smarzowski nie zawiódł i potwierdził swój nietuzinkowy warsztat. Chwilami wstrząsa, niekiedy śmieszy, choć z wyraźną nutą goryczy. Przede wszystkim jednak reżyser opowiada w taki sposób, że ciężko oderwać nawet na chwilę wzrok od ekranu. Kontrowersji będzie co nie miara, choć nie jest filmem wymierzonym w katolików. To bolesna opowieść o ludzkim zepsuciu i zatęchłym systemie, który wymaga naprawy. Mocne kino, które powinno służyć dyskusji,nie walce.

9
ocena: 9

Zwiastun "Kleru" został przyjęty chłodno. Wielu wieszczyło przemianę Wojciecha Smarzowskiego w Patryka Vegę dla intelektualistów, ale na szczęście tak się nie stało - dostaliśmy film niejednoznaczny i wielowątkowy, na tyle wyważony, aby nikogo nie urazić, a jednocześnie pobudzjacy do refleksji. Prawdopodobnie jedyny film, który może stanąć w szranki z "Zimną wojną".

9.0
- - - - - - -
Pewnego razu w listopadzie Oceny redaktorów

Ocena czytelników   3.8

-
4
ocena: 4

-
5
ocena: 5

Twórcy spróbowali połączyć dwie historie w jedną. O ile losy dwójki bezdomnych (eksmitowanej matki i jej syna) na tle Warszawy wypadają przejmująco, podobnie jak próba przygarnięcia psa, o tyle wątek narodowy i pochody z okazji 11 listopada są zupełnie inną bajką, na którą twórcy nie mają właściwie pomysłu.

5
ocena: 5

Sugestywne kino społeczne, które bardziej ilustruje bolączki współczesnej Polski aniżeli próbuje je zanalizować. Monotonna narracja i dość irytujące wybory bohaterów powodują, że teoretycznie ważny i potrzebny film nie angażuje nawet w połowie. Niewykorzystane możliwości Kuleszy, łopatologiczna metaforyka, a do tego sporo niewyraźnych dialogów.

5
ocena: 5

Jakimowski komentuje agresję części uczestników obchodów Dnia Niepodległości w Warszawie, ale okazuje się, że w tym temacie starcza mu materiału na jakieś dwadzieścia minut, więc dodaje do tego historię dwuosobowej rodziny próbującej wyjść z bezdomności, a całość próbuje połączyć wątkiem niesfornego psa... Brzmi to karkołomnie i niestety jest karkołomne.

4.8
Twarz Oceny redaktorów

Ocena czytelników   5.6

-
5
ocena: 5

5
ocena: 5

Mam problem z "Twarzą". To dobrze zrobiony film, ale finalnie tak naszpikowany nieaktualnymi stereotypami, polskimi "mordami" i półgłówkami, że może przynieść więcej szkody niż pożytku, przynajmniej PR-owo. Ciekawe, czy jury, które przyznało filmowi Srebrnego Niedźwiedzia podczas ostatniego Berlinale, uwierzyło w szumowską wizję polskiej wsi i mentalności. Jakby powiedział klasyk: "Nie o taką Polskę walczyłem!", a ja nie na taką "Twarz" chcę patrzeć.

-
5
ocena: 5

Doceniam reżyserski warsztat Szumowskiej, ale w przypadku "Twarzy" ewidentnie zawiódł jej zmysł scenarzystki. Przeładowany symbolami i zdezaktualizowany komediodramat po kilkunastu obiecujących minutach zupełnie gubi tempo i większy sens. Szumowska tak mocno zaangażowała się w prześmiewanie rzeczywistości i ekranowe moralizowanie, że kompletnie zdeformowała "Twarz", za którą nikt się specjalnie oglądać drugi raz nie będzie. Rozczarowanie. Na plus debiutantka Małgorzata Gorol (filmowa Dagmara).

- 5.0
Ułaskawienie Oceny redaktorów

Ocena czytelników   5.1

- - - -
6
ocena: 6

Typowy film Kolskiego. Niespieszna narracja, oszczędne dialogi, aktorski minimalizm i głęboko zakorzeniona w osobistych wspomnieniach opowieść. Kolejny festiwalowy tytuł ze świetnymi zdjęciami. Zdecydowanie lepsza pierwsza część filmu. Kino, które potrafi skupić uwagę tylko fragmentami, choć jest to propozycja warta uwagi.

- 6.0
Wilkołak Oceny redaktorów

Ocena czytelników   4.9

- - - - - - -
Zabawa, zabawa Oceny redaktorów

Ocena czytelników   5.3

- - - - - - -
Zimna wojna Oceny redaktorów

Piękny poemat o smutnej miłości. Recenzja filmu "Zimna wojna" (recenzja)

Historia wielkiej i trudnej miłości dwojga ludzi, którzy nie potrafią być ze sobą i jednocześnie nie mogą bez siebie żyć. W tle wydarzenia zimnej wojny lat 50. w Polsce, Berlinie, Jugosławii i Paryżu. więcej»

Ocena czytelników   6.2

10
ocena: 10

Czarno-biało historia o decyzjach podejmowanych pod wpływem emocji. Historia, która zostaje w głowie na dłużej i zmusza do przemyśleń. Obok tego filmu nie można przejść obojętnie. Aktorski majstersztyk. Świetne role Kulig, Kota i Szyca.

8
ocena: 8

9
ocena: 9

Jeden z tych filmów, które oglądasz, oglądasz, niby nic, kolejna nieszczęśliwa historia. Nagle się kończy (zdecydowanie za szybko), a ty siedzisz i nie wiesz, co ze sobą zrobić. Jest nieswojo. Trudno się po "Zimnej wojnie" otrząsnąć, jest zbyt smutna i bez nadziei, ale też irytująca ze względu na decyzje głównej bohaterki. Wydaje się, że to wszystko mogłoby się potoczyć inaczej, happy end był możliwy. Film nie dla każdego, wymagający, nieznośny, piękny. Prawdopodobnie życiowa rola Joanny Kulig.

9
ocena: 9

Doskonałe zdjęcia, świetna muzyka Marcina Maseckiego (te jego niezapomniane "ręce Kota", bo przecież połączono komputerowo pianistę i aktora w momentach, gdy Wiktor Warski gra na fortepianie), mądrze poprowadzona fabuła i takaż reżyseria, bardzo dobra gra aktorska Joanny Kulig i Tomasza Kota, świetny film.

9
ocena: 9

Wizualny majstersztyk opatrzony znakomitą ścieżką dźwiękową i fenomenalnym aktorstwem. Wybitna Joanna Kulig. Wyciszone, kameralne, wymagające skupienia kino, które hipnotyzuje od pierwszego do ostatniego kadru. Zachwycający poemat o trudnej miłości, który pozostanie nieśmiertelny w rodzimej kinematografii i recytowany przez wiele pokoleń filmowców. Czysta magia kina w polskim wydaniu.

10
ocena: 10

Film pod każdym względem kompletny. Luźna, ale nietracąca dynamiki fabuła, rewelacyjne kreacje aktorskie i znakomite zdjęcia w zaskakującym formacie 4:3 (czyli niemalże kwadrat). Jeżeli zastanawialiście się kiedyś, jak wyglądałoby "Kiedy Harry poznał Sally", gdyby nie było komedią, lecz dramatem, to właśnie dostaliście doskonałą odpowiedź.

9.2

Oceny przyznają pracownicy portalu Trojmiasto.pl, w skali ocen 1-10

Festiwalowy repertuar filmowy

Szukaj

Data

 
rezerwuj »

Konkurs główny

rezerwuj »

Inne spojrzenie

rezerwuj »

Fabularne filmy krótkometrażowe

rezerwuj »

Polonica

rezerwuj »

Filmy z Gdyni

Oceniaj z nami filmy Konkursu Głównego

Poznaj jury

Konkurs Główny

  • Waldemar Krzystek (Przewodniczący jury)
  • Elżbieta Cherezińska
  • Jadwiga Jankowska-Cieślak
  • Dorota Kobiela
  • Marcin Koszałka
  • Rafał Listopad
  • Joanna Napieralska
  • Elwira Pluta
  • Joanna Szymańska

Konkurs Inne spojrzenie

  • Piotr Dumała (Przewodniczący jury)
  • Łukasz Ronduda
  • Maria Zmarz-Koczanowicz

Konkurs filmów krótkometrażowych

  • Maria Sadowska (Przewodnicząca jury)
  • Norah McGettigan
  • Leszek Starzyński

Sponsorzy